تبليغاتX
خدمات وبلاگ نويسان جوان بن بست
بن بست


بارهااین کودک احساس من/زیربارانهای اشک من نشست/من توراآسان نیاوردم به دست/من توراآسان نیاوردم به دست



شب رفتنت عزيزم هرگز از يادم نميره ...

      واسه هر کسي که ميگم قصه شو آتيش مي گيره ...

              دل من يه دريا خون بود چشم تو يه دنيا ترديد ...

                      آخرين لحظه نگاهت غصه داشت باز ولي خنديد ...

                              شب رفتنت يه ماهي توي خشکي رفت جون داد ...

                                      زلزله خيلي دلا رو اون شب از غصه تکون داد ... 

                                              غما اون شب شيشه هاي خونه رو زدن شکستن ...

                                                    پا به پام عکساي نازت اومدن تا صبح نشستن ...

                                                    تو چرا از اينجا رفتي ؟؟؟ تو که مثل قصه هايي ...

                                             گلم از چه چيزي باشه ؟؟؟ نه بدي نه بي وفايي ...

                                      شب رفتنت نوشتي شدي قربوني تقدير ...

                               نقره اشکاي من شد دور گردنت يه زنجير ...

                       شب تلخ رفتن تو گلدونامون اشکي بودن ...

                قحطي سفيديا بود همه انگار مشکي بودن ...

         شب رفتنت که رفتي گفتي ديگه چاره اي نيست ...

  ديدم اون بالاها انگار عکس هيچ ستاره اي نيست ...

       شب رفتن تو ياسا دلمو دلداري دادن ...

              اونا عاشقن و ليکن تنها نيستن که زيادن ...

                      بارون اون شب دستشو از سر چشمام بر نمي داشت ...

                              من تا مي خواستم ببارم هر کسي مي ديد نمي ذاشت ...

                                         شب رفتن تو رفتم سراغ تنها نوارت ...

                                                   اون که واسم همه چي بود ...

                                                               آره ... تنها يادگارت ...

                                                            سرنوشت ما يه ميدون زندگي اما يه بازي ...

                                                            پيش اسم ما نوشتن حقته بايد ببازي ...

                                                   شب رفتن تو خوندن واسه من همه لالايي ...

                                           يکي مي گفته که غريبي يکي مي گفت بي وفايي ...

                                   شب رفتن تو ابرا واسه گريه کم آوردن ...

                         آشناها براي زخم واشدم مرهم آوردن ...

               شب رفتن تو تسبيح از دست گلدونا افتاد ...

       قلب آرزوهام انگار واسه هميشه وايستاد ...

  شب رفتن تو غربت جاي اون جا اين جا پيچيد ...

      دل تو بدون منظور رفت خوشبختيمو دزديد ...

              شب رفتن تو ديدم يکي از قناري ها مرد ...

                        فرداش اما دست قسمت اون يکي رم با خودش برد ...

                              شب رفتن تو چشمات راس راسي چه برقي داشتن ...

                                    اين همه آدم چرا من ؟؟؟ پس با من چه فرقي داشتن ؟؟؟

                                                شب رفتنت پاشيدم همه اشکامو تو کوچه ...

                                                       قولتو آروم گذاشتم پيش قرآن لب طاقچه ...

                                                شب رفتنت دلم رفت پيش چشمايي که خيسن ...

                                    پيش شاعرا که دائم از مسافر مي نويسن ...

                            شب رفتن تو ديدم تا که غم نياد سراغت ...

                    هيچ زمون روشن نميشه واسه کسي چراغت ...

           شب رفتن تو ديدم خيلي غماي شاعر ...

                              روي شيشمون نوشتم مي شينم به پات مسافر ...

                                  برو تا همه بدونن سفرم اين قدا بد نيست ...

                               واسه گفتن از تو اما هيچ کي شاعري بلد نيست ...

+ نوشته شده در سه شنبه بیستم آذر 1386ساعت 11:10 توسط شاهزاده خانم |



دانشگاه ، جايي واسه نموندن

ترم اول:

معمولا در اين ترم ، دانشجو هنوز دانشجو نشده و از خصوصيات بارز وي

 مي توان به داشتن شلوار گشاد با 30 ساسون و مو هاي به هم ريخته اشاره كرد.

او در اين ترم بسيار مودب است و اگر كسي به او چيزي بگويد سرخ مي شود و

 معدلش معمولا از 15 به بالاست.

ترم دوم:

                     بسيار كنجكاو است.در اين ترم موهاي او با شانه آشنا مي شود و هر از گاهي 

                      سري به آينه مي زند.او كه تا قبل از دانشگاه ژل كتيرا را نوعي شكلات مي

                                     دانست ، طرز استعمال آن را ياد مي گيرد.

ترم سوم:

در اين ترم او با دوستان ناباب (ترم بالايي) آشنا مي شود و به همراه آنها [قيچي]

  [....]  [قيچي] . او كه از بي كفني زنده است و از گرسنگي شكمش قار مي كشد

 شلوار بگ مي خرد و كفش خود را تعويض مي نمايد.او شديدا افت درسي پيدا كرده

 و چندين واحد مي افتد.

ترم چهارم:

           شماره تلفن خوابگاه را در برگه هاي كوچك يادداشت كرده و باشگاه افتخاري باز مي كند.

           او به تكاپو براي جذب اعضا مي افتد و از همه مي خواهد كه افتخار داده وبه او تلفن بزنند

               .او تكيه كلام هاي زيادي ياد گرفته و به زمين و زمان تكه مي پراند.مثلا : اجاره نشين اخلاقتيم

 يا يارو خيلي out of date هستش و....

ترم پنجم :

            از چند متري بوي ادكلني كه از هم اتاقي اش قرض گرفته به مشام مي رسد.شب ها دير به

           خوابگاه مي آيد.دائما تلفن خوابگاه او را page   مي كند.هر چند وقت يك بار ناهار وشام

           را بيرون صرف مي كند ودائما ديوان شاعران را تقديم به آن كه خورشيد عشقش هرگز در

               آسمان دلش غروب نخواهد كرد مي كند.او براي اولين بار مشروط مي شود و سرش به سنگ

زمانه خورده ولي نمي شكند.(نام دانشجو ، برازنده ي او مي شود.)

ترم ششم :

               اين ترم نيز به همين منوال ادامه مي يابد تا اين كه به گفته ي خودش تنها به دليل قدم زدن

                با يك نفر ديگر دستگير مي شود و مجددا سرش به سنگ زمانه مي خورد و اين بار ميشكند.(آخ خ خ خ خ )

ادامه ترم ششم :

او عزم خود را جزم مي كند تا كارهاي گذشته اش را جبران كند ولي .......

ترم هفتم ، هشتم ، نهم ، دهم ، يازدهم و.....

در اين ترم ها او به پاس كردن واحد هاي افتاده مشغول است و بالاخره

 در ترم n  ام موفق به اخذ مدرك «معادل» مي شود!!!!!!!!!!!!!

 

                             Click for Full Size View                    

 

+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم آذر 1386ساعت 12:22 توسط شاهزاده خانم |



 زندگي فاصله آمدن و رفتن ماست,

                 شايد آن خنده كه امروز دريغش كردي،

 آخرين فرصت همراهي ماست

+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم آذر 1386ساعت 10:21 توسط شاهزاده خانم |